Een afwaardering van de voorraad kan een negatieve invloed hebben op de aandelenkoers van een bedrijf.
Waakzame beleggers zijn altijd op zoek naar een bedrijf dat zich bezighoudt met 'financiële scheldwoorden' of het manipuleren van inkomsten om het er beter uit te laten zien dan de daadwerkelijke uitvoering. Omdat voorraad een effect heeft op de winst, is aanpassing van voorraden een van de gebieden waarop financiële analisten op zoek zijn naar tekenen van winstmanipulatie. Als dit het geval is, lijdt het bedrijf onder een daling van de aandelenkoers. Naar de mening van beleggers is het management van het bedrijf niet langer te vertrouwen.
Hoe voorraad invloed heeft op de winstgevendheid
Inventarisatie is wat een bedrijf beschikbaar heeft voor de verkoop. Daarom is voorraadwaardering van groot belang voor bedrijven. Op de winst-en-verliesrekening van een onderneming bevat het regelitem 'kosten van verkochte goederen' de hoeveelheid voorraad die een bedrijf tijdens de periode heeft verkocht. De formule voor COGS begint voorraad plus nieuwe voorraadaankopen minus eindvoorraad. Het bedrijf trekt COGS in mindering van de omzet om de brutowinst te berekenen. Nadat de onderneming haar groeivoordeel in aanmerking heeft genomen, trekt zij alle andere bedrijfskosten af om het nettoresultaat te berekenen. Als een bedrijf COGS overschat, resulteert dit in een lager netto-inkomen. Aan de andere kant, als een bedrijf COGS onderschat, levert dit hogere winsten op als al het andere gelijk is.
Voorraadwaardering
Een bedrijf kan zijn voorraad op verschillende manieren waarderen. De twee populairste methoden zijn 'last in, first out' en 'first in, first out'. LIFO gaat ervan uit dat nieuwe voorraadaankopen de eerste zijn om te verkopen in plaats van oudere voorraad. FIFO gaat ervan uit dat de eerste voorraadaankopen eerst worden verkocht. In een periode van stijgende prijzen produceert LIFO een meer accurate waarde voor COGS, maar een onrealistisch beeld voor het beëindigen van voorraad op de balans, omdat oudere voorraad mogelijk verouderd is. Hogere COGS onder LIFO resulteren in een lager netto-inkomen. FIFO daarentegen produceert een lager COGS en een hoger nettoresultaat. Op de balans geeft FIFO een meer accurate waarde voor het beëindigen van voorraad.
Voorraadaanpassingen
Zodra een bedrijf een voorraadwaarderingsmethode kiest voor boekhoudkundige doeleinden, zoals FIFO, is het ongebruikelijk dat het overschakelt naar LIFO in een andere periode. Er is echter één uitzondering. Fiscale regels stellen een bedrijf in staat om FIFO-accounting te gebruiken om zijn financiële resultaten te rapporteren, maar gebruiken LIFO voor fiscale rapportagedoeleinden om de belastingplicht te verminderen. Vergeet niet, FIFO produceert een hoger nettoresultaat. Als een bedrijf FIFO gebruikt, moet het een LIFO-reserve rapporteren, wat in wezen het verschil is tussen de LIFO- en FIFO-methoden. Er zijn legitieme aanpassingen die een bedrijf moet aanbrengen als het een inventarisatiereferentie ontdekt. Afhankelijk van de aard van de fout, kan dit van invloed zijn op het netto-inkomen. In een dergelijk geval moet het bedrijf zijn financiële resultaten aanpassen.
Voorraad en aandelenkoers
Het nettoresultaat is een belangrijke overweging voor de manier waarop beleggers bedrijven waarderen. Omdat voorraad invloed heeft op de winstgevendheid, kijken beleggers naar wijzigingen of aanpassingen in de voorraad en de redenering van het bedrijf erachter. Als het een legitieme fout is, mogen beleggers het bedrijf niet bestraffen door zijn aandelen te verkopen. Maar zelfs een legitieme voorraadaanpassing kan de woede van beleggers die de aandelen mogelijk dumpen vanwege een gebrek aan vertrouwen in het management inboezemen. Daarnaast kunnen beleggers de aandelen verkopen als zij menen dat de inventaris van het bedrijf verouderd is. Financiële analisten willen de boekhoudmethoden van een bedrijf graag vergelijken met die van vergelijkbare bedrijven. Als alle bedrijven in de sector LIFO gebruiken om resultaten te rapporteren en één bedrijf FIFO gebruikt, kan dit een teken zijn dat het management de sectorpraktijk niet volgt, wat voldoende reden kan zijn om het aandeel te devalueren.
Case Study: Blockbuster Inc.
Jarenlang exploiteerde Blockbuster een keten van videotheken in het hele land. Echter, met de toenemende populariteit van dvd's, vond Blockbuster zijn enorme videobandinventaris snel waardeloos. Het bedrijf moest verschillende afboekingen van zijn videobandbibliotheek over meerdere jaren uitvoeren. Het is als gevolg hiervan de aandelenkoers. In september 2001 kondigde Blockbuster bijvoorbeeld een aanklacht van $ 400 miljoen aan om zijn videobandinventaris af te schrijven. De koers van het bedrijf daalde 8,2 procent op de dag van de aankondiging. In september 2010 heeft Blockbuster Chapter 11 faillissementsbescherming aangevraagd om zijn activiteiten te reorganiseren onder concurrentiedruk van Netflix Inc., de online videostreaming- en post-in DVD-verhuurservice.
