Treasuries hebben rechtstreeks invloed op de 30-jaarhypotheekrente.
Terwijl u de voor- en nadelen van het kopen of herfinancieren van uw huis afmeet, houdt u waarschijnlijk de steeds veranderende hypotheekrente nauwlettend in de gaten en vraagt u zich af waardoor de rente stijgt en daalt. Veel mensen realiseren zich niet dat het tarief dat u betaalt voor uw hypotheek veel te maken heeft met de kredietwaardigheid van de Amerikaanse overheid.
schulden
Lenders zouden vrij snel zonder contanten komen als hypotheken werden aangehouden in portefeuilles van bankleningen. Het merendeel van deze schulden wordt verkocht aan beleggingsondernemingen, die op hun beurt een gedeeltelijk eigendom van de leningen aan beleggers verkopen in de vorm van door hypotheek gedekte waardepapieren. De beleggers die deze obligaties kopen, ontvangen uw rentebetalingen en ontvangen een eventuele teruggave van de hoofdsom wanneer u de lening hebt afbetaald. Uitwisselingen over de hele wereld verkopen door hypotheek gedekte waardepapieren en andere schuldinstrumenten, ook wel obligaties genoemd, die zijn uitgegeven door bedrijven en overheden. Deze entiteiten moeten geld inzamelen om kortetermijnuitgaven te dekken en beleggers kunnen kiezen tussen het kopen van deze obligaties of het kopen van uw hypotheek.
Credit ratings
Wanneer u een 30-jaarhypotheek aanvraagt, kan de kredietgever u vragen om een iets hoger tarief te betalen dan uw vrienden of buren als u een lage credit score heeft. Mensen met lage scores worden gezien als risicovolle leners. Lenders verzachten dat risico door deze leners hogere tarieven aan te rekenen. Hetzelfde principe is van toepassing op bedrijven, gemeenten en zelfs nationale overheden. De meeste beleggers beschouwen federale obligaties als de instrumenten met het laagste risico, omdat de federale overheid inkomsten kan genereren door een paar honderd miljoen Amerikanen te belasten als het geld ooit te kort schiet. Daarentegen bent u een risicovolle lener, want als u uw baan verliest, kunt u geen fondsen werven door een nieuwe belasting op te leggen aan het Amerikaanse publiek.
Verspreiden
De meeste huiseigenaren betalen hun 30-jaarhypotheken af binnen 10-jaren als gevolg van de herfinanciering of de verkoop van hun huizen. Dientengevolge vergelijken beleggers 30-jaarhypotheken met 10-jaar federale schatkistbiljetten in plaats van 30-jaar federale schulden. Als instrumenten met een laag risico zijn de tarieven van 10-jaars schatkistpapier gewoonlijk lager dan die van andere schuldinstrumenten. Beleggingsanalisten gebruiken het woord 'spread' om de prijskloof tussen de gangbare rente op treasuries en 30-jaarhypotheken te beschrijven. De spreiding schommelt meestal tussen ongeveer 1 procent en 3 procent. Wanneer de rente stijgt, stijgen de hypotheekrente.
Economische overwegingen
Tijdens economische hoogconjunctuur worden beleggers aangetrokken tot instrumenten met een hoog risico, zoals aandelen, omdat deze meer groeipotentieel hebben dan obligaties. Daarom moet de federale overheid de rente op obligaties verhogen om investeerders aan te trekken. Dit verhoogt op zijn beurt hypotheekrente. Tijdens periodes van recessie doet zich het tegenovergestelde voor omdat beleggers hun geld gewoonlijk in schepen met een laag risico, zoals obligaties, parkeren. Dit betekent dat overheden goedkoper geld kunnen lenen. Dit op zijn beurt vertraagt het gemiddelde tarief dat in rekening wordt gebracht door hypotheekverstrekkers.
